Op mijn reis in Toscane ontmoette ik tijdens het fotograferen van het landschap John Cannuck.
John is Canadees, woont in Basel en is professioneel landschapsfotograaf. We wisselden onze Flickr sites uit, bekeken elkaars foto’s en we bespraken de fotogenieke plekken in de buurt. John vroeg “have you been to Belvedere yet?”. Hmm… nee John.
Hij was zo vriendelijk me naar, wat kennelijk de meest gefotografeerde plek in Toscane is, te brengen en dankzij hem deze plaat:
Kou, regen, hagel, onweer. Wat doe je dan…
Achter de kachel zoeken naar een paar mooie plaatjes in de donkere catacomben van je fotoarchief. En dan komt er opeens toch nog iets leuks naar boven…
Net als de voorgaande jaren maak ik ook voor 2009 een kalender. Hierop staan 13 van de -in mijn ogen- meest opvallende foto’s die ik het afgelopen jaar gemaakt heb. Hieronder een voorbeeld van 3 pagina’s en ik kan je beloven dat de rest ook prachtig is!
De kalender is te koop voor €25,- Ze worden op hoogwaardig materiaal in een firma in Duitsland gemaakt. Iedereen die interesse heeft kan een berichtje sturen!
Xpan en Velvia 50: de perfecte camera voor dit soort landschappen met de perfecte landschapfilm.
Val d’Orcia en Le Crete, streken die door de jaren heen duizenden fotografen geinspireerd hebben met hun kleuren (groen in de lente, grijs in de herfst), heuveltjes en allerlei flora (zoals de cipressen) die op een bijna abstracte manier zijn neergezet.
Van Florence tot Montepulciano. Geschoten op Tri-X 400 film met mijn onopvallende en compacte vriend, de Olympus Mju, ontwikkeld in D76.
De derde keer in Toscane. Wat een waanzinnig mooi landschap.
Herfst, geen groene heuvels, maar omgeploegde, grijze “crete”. Toch veel kleuren dankzij de vroege zonsondergangen. Foto’s met de Canon 40D, 24-105mm lens, statief en ND-Grad filter.
Fotografeer lijnen en vlakken, de eerste opdracht van leraar Eddie… Nou genoeg om uit te kiezen, want zo ongeveer álles wat je ziet bestaat uit lijnen en vlakken. Daarom heb ik er zelf maar een thema bovenop gedaan; zaken die je elke dag ziet, maar waar je eigenlijk niet op let. Met dat in mijn hoofd ben ik dit weekend op pad gegaan met mijn Canon EOS1N, een 50mm lens erop en een rolletje TRI-X400 erin. De film die ik gekozen heb om voorlopig mee verder te gaan.
Gisterenavond ben ik met de andere cursisten de doka ingegaan om die foto’s te ontwikkelen en af te drukken. Rolletjes ontwikkelen had ik al veel vaker gedaan, maar het was prachtig om iedereen in het donker te horen steunen en kreunen als je zelf moeiteloos je filmpje inrolt 
hehehe. Daarna naar een voor mij nog onbekend terrein; afdrukken met de vergroter.
Het is absoluut iets bijzonders om een vel papier wat je een paar seconden belicht hebt onder de vergroter in de ontwikkelaar te stoppen. Het is tastbaar en niet onecht zoals digitaal fotowerk wat alleen als ééntjes en nulletjes op je schijf bestaat en dan wordt afgebeeld op je monitor. Na het onderdompelen in de ontwikkelaar verschijnt langzaam het beeld op papier… dat heeft echt iets magisch.
En dat is precies wat ik miste tijdens mijn jaren met digitale fotografie, een beetje magie.
Welke opdracht krijg je als camerafabrikant wanneer jouw directeur een fervent liefhebber is van klassieke camera’s…? De opdracht weer klassieke camera’s te gaan bouwen. En dat is precies het geval bij Cosina.
In plaats van zich te richten op de wedstrijd om de meeste megapixels, de drang nóg meer foto’s in een seconde te kunnen maken en andere zaken waar de digitale markt prat op gaat maar eigenlijk niemand écht op zit te wachten, maakt dit bedrijf de Voigtländer serie. Camera’s die gebaseerd zijn op wat jammer genoeg ouderwetse concepten lijken te zijn; ambacht, analoog, duurzaam, bedieningsgemak, compact, efficient, beeldkwaliteit en stijl.
De Bessa R is een meetzoeker die veel weg heeft van een Leica M-serie camera, maar slechts een fractie kost van dit dure, nou ja zeg maar gerust onbetaalbare, merk. Echter, de prestaties zijn op zijn minst zeer concurerend te noemen en de lenzen zijn ook nog eens uitwisselbaar met die van een Leica. Niemand achtte dat mogelijk en Cosina heeft hiermee de camerawereld op zijn kop gezet.
Al een tijdje volgde ik deze ontwikkelingen en ik was op een punt gekomen dat ik zelf maar eens wat wilde ervaren en een Voigtländer aan moest schaffen. Via Ebay kocht ik een gloednieuwe Bessa R met een 35mm lens. Een camera met een zeer klassieke uitstraling. Ik ben er natuurlijk gelijk mee aan de slag gegaan; conclusie: een fantastische camera.
de Bessa R Voigtländer van Cosina met 35mm lens
Nieuwste Reacties