ManuelMeewezen

Rolleicord, film die afliep in ’81 en een stalmeisje

In het tijdperk van de digitale fotografie verlangen we steeds meer naar de oude film. Tenminste zo lijkt het, de analoge look is meer hip dan ooit en programmaatjes, pre-sets en bewerkingen die er voor zorgen dat je digitale foto’s eruit komen te zien als ouderwetse analoge foto’s schieten als paddestoelen uit de grond…

Maar tussen al die wildgroei zit er ook wel eens een mooie tussen, zoals Poladriod. Dit grappige programma geeft een goeie analoge Polaroid look aan je foto’s en heeft inmiddels een enthousiaste community op Flickr. Probeer hem ook eens uit!

Ik heb Poladriod uitgevoerd op een paar foto’s die ik in Toscane met mijn Rolleicord genomen heb.

Fotonieuwssite Photofacts is bezig met een lijst van beste Nederlandse Fotoblogsites. Bezoekers kunnen zelf hier hun stem uitbrengen. Ik was nogal verrast toen ik zag dat mijn site ook deelneemt.

Dus… wacht niet langer en stem even op mijn site! Want natuurlijk ben ik erg benieuwd waar ik uiteindelijk op deze illustere lijst terecht kom.

Van de 30 aangemelde sites sta ik momenteel op deze eervolle positie:

Al snel na de verkoop van mijn Rolleicord Vb kreeg ik spijt. Ik had weliswaar een Rolleiflex 3.5f in bezit, en hoewel het een prachtige complete professionele Twin Reflex Camera is, is hij in vergelijking met de Rolleicord Vb, die oorspronkelijk bedoeld is voor ”amateurs”, vrij zwaar en een stuk minder handzaam. Ook omdat de camera veel meer opties heeft -die je eigenlijk niet écht nodig hebt- miste ik de eenvoud van de ‘cord Vb.

Afgelopen maand kwamen 2 prachtige Rolleicord Vb’s langs op Ebay. Volledig in nieuwstaat zijnde, ik kon de verleiding niet weerstaan. Een weekje later stonden ze bij me op tafel naast elkaar te glimmen. Het idee alsof ze net uit de verpakking komen is toch vrij uniek bij een 60 jaar oude camera. Echter, een zogenaamde CLA (Clean, Lubricate and Adjust) beurt bleek nodig voor beide. Wil van Maanen in Zoetermeer is specialist op dit gebied en heeft de camera’s een grote schoonmaakbeurt gegeven.

De Rolleicord Vb, het zesde en tevens laatste model van de Rolleicord, is een geweldige middenformaat TLR camera van Duitse topkwaliteit. Bediening is even anders als de gemiddelde moderne SLR camera. Sluitertijd en diafragma instellen gebeurt volledig handmatig -wat trouwens bijzonder soepel en precies verloopt- en er is geen lichtmeter aanwezig. Ook scherpstellen gaat handmatig, maar is vrij eenvoudig vanwege het enorme matglas, waarmee je door het bovenste oog naar de buitenwereld kijkt. Na gebruik van het grote matglas is het moeilijk teruggaan naar het miezerig kleine venster van een doorsnee SLR camera. Je bent niet afhankelijk van batterijen, die zijn niet nodig. Een 120 rolfilmpje inleggen is doodeenvoudig en uitnemen ook, dat kan eigenlijk niet misgaan. Werken met dit soort camera’s geeft een bepaalde rust, je moet goed je punten op orde hebben voordat je de sluiter af kan laten gaan en aangezien maar 12 foto’s op een rolletje hebt, ga je spaarzaam te werk. Dat is wel anders werken dan je vinger op de ontspanknop houden tot de CF-kaart vol is.

Van deze camera zijn vele kopieen gemaakt maar Rollei verslaat de goedkope copycats van oa. Yashica op alle fronten; degelijkheid van de constructie, kwaliteit van de lenzen en bedieningsgemak. Na een ervaring met de Rollei lijkt een Yashica op een speelgoedcameraatje (wat het niet is, maar om even het verschil aan te geven). Ik kan deze aan iedereen die met een TLR middenformaat camera wilt werken van harte aanbevelen.

Fantastisch winterweer van het afgelopen weekend leverde behalve de schaatsgekte ook oerhollandse plaatjes op in de polder.

Camera: Voigtländer Bessa R
Lens: 15mm, 28mm
Film: Kodak Diafilm

12►

Camera: Voigtländer Bessa R
Lens: 15mm Voigtländer
Film: Tri-X 400
Ontwikkelaar: D76

12►

Camera: Horizon 202,
Film: Tri-x 400
Ontwikkelaar: D76

Het laatste licht boven het House of Parliament en de Big Ben. 

Camera: EOS40D
Lens: Sigma 30mm 1.4

Na het lezen van het artikel in het Algemeen Dagblad waar ik onlangs voor werd geintervieuwd, begon het alweer aardig te kriebelen… de Urbex-koorts. Ik móest er weer op uit, naar een oude vervallen locatie en deze leek bij uitstek geschikt.

De oorsprong van de bedrijfspanden van de Pannenbakkerij “de Nieuwe Werklust” gaat terug tot 1677. Begin 1800 gaf deze aardewerkfabriek een impuls aan het potten- en pannenbakwerk en trok uit het hele land pottenbakkers naar Hazerswoude.

Momenteel is het terrein verlaten en officieel monument. Het wacht geduldig op een nieuwe bestemming.

Vorige week werd ik benaderd door een journalist met de vraag of ik een interview wilde afleggen voor het Algemeen Dagblad.

Via Google is ze op mijn site terecht gekomen en heeft ze de foto’s gezien. Zo werd ze gefascineerd door Urbex Fotografie. Er werden me in een half uur tijd heel wat vragen gesteld en ik heb geprobeerd ze zo goed mogelijk te beantwoorden. 

Afgelopen zaterdag heeft het in de krant gestaan en ik heb het zojuist met veel plezier gelezen.

Lees hieronder zelf het stuk.