Langs de westkust van Kreta kan je lekker de auto laten scheuren. Aan een stukje snelweg ontkom je niet, maar al weer snel afgeslagen en de route door de kloof van Theriso genomen. Onbekend bij het grote publiek, maar zeer de moeite waard. Badplaatsen Georiouspoli en Bali bezocht. Daarna het vliegtuig op en weer richting Amsterdam.
Een bootreis van Paleochora naar de azuurblauwe lagunes van Elafonesi. Een paradijselijk strand, in de zomer populair bij de lokale bevolking. Nog stil rond deze periode zodat er genoeg mogelijkheden waren om het op de foto te zetten.
Even een dag geen autorijden.
In een poging te ontsnappen aan de gekte van Rethimnon en Chania gaat de weg vroeg verder naar de meest zuidwestelijke hoek van Kreta,de kleine stad Paleochora. Weinig informatie over deze plaats, het was een een gok wat er te vinden was.
Na een flinke rit door het binnenland van west-Kreta met mooie en steile bergwegen aangekomen. Peleochora blijkt een stad te zijn waar het toerisme nog niet volledig heeft toegeslagen. Aan beide zijden van de stad ligt een strand en alles geeft een hele nette, gemoedelijke indruk. Dat, het lekkere eten en de diverse boten die mensen naar allerlei badplaatsen in de buurt brengt, maakt dit stadje tot een echte aanrader.
Nog even snel een kijkje genomen in badplaats Sougia, waar verder weinig te beleven valt, maar hier wel even op het kiezelstrand uitgerust.
Foto’s zijn gemaakt met Canon Eos30, 17-40L lens op Velvia 50. Polaroid foto’s met een Iphone met Polaroid applicatie.
Rethimon is een drukke, chaotische stad letterlijk bezaaid met auto’s. Na een uur in het centrum in de file gestaan te hebben besloten de stad maar zo snel mogelijk te verlaten en de reis te vervolgen naar de derde grootste stad van Kreta, Chania. Ik moet de reisgidsen er dan maar op geloven dat Rethimon “de mooiste stad van Kreta” is, al betwijfel ik het.
Ook vriend TomTom ziet het niet meer zitten en is kapot gegaan. Dan maar op de ouderwetse manier, de winkel in en een landkaart halen. Chania is een meer prettige stad, erg toeristisch maar heeft wel een goeie sfeer. Tijdens de bezetting door het Ottomaanse rijk is hier een moskee gebouwd die nu na al die eeuwen nog naast de vuurtoren, die op al de ansichtkaarten afgebeeld wordt, staat.
De bij het grote publiek minder bekende overblijfselen van Festos (Minoïsche tijd) liggen op een heuvel met panoramisch uitzicht nabij Matala. De ruines van Festos zijn prachtig, het is erg rustig en nagenoeg alles is vrij toegankelijk.
Na Knossos was de stad Gortys de belangrijkste van antiek Kreta en werd in de Ilias genoemd. Door een groot gedeelte van de ruines kan je lopen, maar er zijn ook stukken afgezet.
Als belangrijkste plek van historisch Kreta is de site van Knossos wereldberoemd en erg populair bij toeristen, toch valt een bezoek tegen. In tegenstelling tot wat er in de standaard reisbrochure staat kan deze plek gerust overgeslagen worden. Nagenoeg alles wat toegankelijk is, en dat is niet veel, is niet authentiek en bovendien wemelt het er van de bezoekers en verkopers die toeristen aanspreken om een hap te komen eten bij hun restaurant.
Langs smalle, steile bergweggetjes de Lashiti Vlakte bereikt. Vroeger was deze uitgestrekte vallei bezaaid met honderden karakteristieke Griekse boerenmolentjes met witte wieken van doek. Dat moet vanaf de hoogte ooit een prachtig gezicht geweest zijn. Tegenwoordig zijn de molens vervallen en er staan ze alleen als roestige stellages bij. Het uitzicht op de vlakte is desondanks altijd nog spectaculair.
Via Pirgos gaat de reis verder naar Matala. De holen in de bergen daar, deden ooit dienst als graftombes voor Romeinen. In de jaren 60 werden de nissen bewoond door hippies, maar nadat een hol instortte en iemand om het leven kwam werd dat verboden. Het is een prettige, rustige strandplaats.
Kreta mei 2009
Een rit van 2000 kilometer in 7 dagen. Hier een fotoverslag van een rondreis in een poging te laten zien dat Kreta veel meer is dan alleen een feestoord voor dronken pubers.
Vanuit vliegveld Heraklion naar vissersplaats Agios Nikolaos gereden. Vandaar in oostelijke richting de kust verder gevolgd naar de badplaats Vai, waar het enige palmbomenbos van Europa te vinden is. Het bos, ooit gepland door de Arabieren, is ter bescherming nu niet meer toegankelijk voor het publiek. Toch een prachtige plek om te bezoeken.
De reis ging verder langs de kust naar Europa’s meest zuidelijke stad, Ierapetra.
Alle foto’s zijn gemaakt met een Canon EOS 30, 17-40L lens en Velvia 50.
Afgelopen woensdag kwam een voicemailtje binnen. Mijn nieuwe camera kon, 6 maanden na de bestelling, eindelijk worden opgehaald. Meer info hier.
Nieuwste Reacties